शंभू चरित्रं भाग 50

अखेरं! उगवंली “फाल्गुनी वद्द्य अमावस्या”. “”११ मार्च १६८९”” औरंगजेबाची अखेरंची सजा, “संभाजींच मस्तक कलम करा”. आणि संभाजींच मस्तकं छाटलं गेलं. भाल्याच्या फाळाला अडकवलं आणि “”गुढीपाडव्याच् या आदल्या दिवशी महाराष्ट्रात संभाजींच्या मस्तकाची गुढी उभारंली”. निघाली वाजत…गाजत! आली “इंद्रायणी – भीमेच्या” तीरावरं त्या रेतीत रोवला तो भल्याचा फाळं आणि मस्तकातनं रक्ताचा एक Read more…

शंभू चरित्रं भाग 49

पण! आता सजेचा दुसरा अंमल चालू झाला होता. सजा होती “जबान काटायची”. हाप्शी आले लखंलखंती नंगी तलवारं घेऊन. पण! संभाजींच तोंड बंद जीभं छाटणारं कशी?…मग! हाप्शी पुढे आले जबडा उघडायची कोशिश करू लागले…पण! जबडा उघडेना……मग! दोघांनी कानावरं दाबूजोरं दिला…प्रचंsssड दाब दिला…प्रचंsss ड दाब पण! उघडेना जबडा, मग! एकानी मस्तकावरं प्रहारं Read more…

शंभू चरित्रं भाग 48

अखेरं “वढबुद्रूकं तुळापूरंच्या वनस्तंभाला” शंभूराजेंना बांधलं गेलं. औरंगजेबानं सुचवलेल्या सजेचा अंमल चालू व्हायचा. आणि बघितलं शंभूराजेंनी आज्ञा आहे डोळे काढायची…””लालबुंद तापलेल्या तप्तं सळ्या”” घेऊन येताना दिसले हाप्शी. धुरांच्या रेषा हवेत सोडतायत सळ्या त्या…अरे! लालबुंद सळ्या…कळूनं चुकलं, डोळे जाणारं आता… शंभूराजेंनी मिटले नेत्रं आणि डोळ्यापुढं उभा राहिले,,,”राजा शिवछत्रपती”…” माँसाहेब जिजाऊ”…”आई सईबाई”…”मावळे”… Read more…

शंभू चरित्रं भाग 46

औरंगजेब म्हणाला, “ये मराठें क्या खिलांतें हैं अपने बच्चों को, क्यों पैदा नहीं ऐसा एक भी शख्स हमारें जनाने में”…………”हे मराठे आपल्या पोरांना काय खायला घालतात, का? असलं एक तरी पोरगं माझ्या घरात नाही जन्माला आलं”……आणि संभाजी म्हणाले, “अरे!…तुझ्या पोटी कसा जन्मेल संभाजी?……अरे!…कसा जन्मेल संभाजी तुझ्या कुशीत?……संभ ाजी जन्मेल तो Read more…

शंभू चरित्रं भाग 47

आपल्याला आणखीन एक सांगितलं गेलं कि, औरंगजेब संभाजी राजांना म्हणाला, ” तू जरं मुस्लिम व्हायला तयार असला तरं आम्ही तुला माफ करतो”…आणि संभाजी राजे त्याला म्हणाले, ” तू जरं तुझी मुलगी मला देत असला तर मी मुस्लिम होतो” संभाजींच चरित्रं असं तसं बदनाम केलंच आहे, पण! त्यांच्या शेवटच्या ज्वलाज्वलंत, तेजस Read more…

शंभू चरित्रं भाग 45

एवढं सगळं सोसून सुद्धा “छावा” होता ताठं…झुकली नाही मान…वाकला बाणेदारंपणे आला औरंगजेबाच्या दरंबारात…”तख् तासीन झालेला आलमगीरं औरंगजेब”, दरंबारात आल्या आल्या वजीरं आसद खान कडाडला…”संभा..!,,झूक जाओ आलंपना कें सामनें”…आणि कडाडला “कवी कलश वो झुकेंगे नहीं…झूकाऐंगे !”………..खम ोश्श्श्श्!!!…………सर्रर् रदिशी समशेरं आली गर्दनेवरं…… “चूप्प्प्!…चूप्प्प्!,,,याँद रखं कैद में हैं तू…आला ताला कें दरंबार में Read more…

शंभू चरित्रं भाग 44

अरे! मोघली छावणीत कल्लोळं…कल्लोळं माजला होता आनंदाचा, आतुरंले होते सारे…… अरे! नऊ वर्ष ज्याने औरंगजेबाच्या दिमाखात सैतानी गोंधळ घातला तो “संभाजी” आहे कसा…? कसा दिसतो…? कसा आहे तो…?…कोणं!..कोणं!..कोणं! अरे! कोणं कुणाच्या झाडांवर!,,,कोणं कुणाच्या घरांवर!,,,कोणं कुणाच्या डोक्यांवर!,,,कोणं कुणाच्या खांद्यांवर! उभा राहून बघत होते..कसा आहे?…कसा आहे?…””संभ “” आणि निघालीये धिंड वाजत गाजत!!! Read more…

शंभू चरित्रं भाग 42

संभाजी राजांनी काठावरंच्या नौका ब संभाजींची नजरं फिरली…पाहतो तरं काय! आत्तापर्यंत ऐकलं होतं नद्या समुद्राला येउन मीळंतात, पण! इथं उलटं…त्या नावडी नदीला मुकर्रब खानाचा सेनासागरं भेटायला आला होता. काठावरं होता “शिवपुत्रं संभाजी”…चाहोबाजूंनी “संभाजी राजा” रेकला गेला, चाहोबाजूंनी यौवनांच सैन्यं भरलं…मध्ये “संभाजी” आणि “कवी कलश” आणि कडाडला मुकर्रब…”खींचलों तलवारं उसकी!”……पण! तलवारं Read more…

शंभू चरित्रं भाग 43

औरंगजेबाला खबरं द्यायला हेरं धावत आला होता…”हुजूरं! …हुजूरं!,,,बड़ी ख़ुशी की खबरं हैं, संभा गिरफ़्तार हुआ!” आणि आल्या हेरला औरंगजेब विचारत होता…”पिक़े तों नहीं आयें, क्या बखतें हों!”……”हाँ…हुजूरं! संगमेश्वरं में मुकर्रब खानने दस्त कर लिया उन्हें!” “आला ताला की मेहेरबानी, शब्बें रात के जश्न होना चाहिए, आख़िर आ ही गया दख्खन Read more…

शंभू चरित्रं भाग 41

मह्लोजी बाबांचं अफाट!…अफाट!.. .अफाट! शौर्य पाहून त्याचवेळी मुकर्रब खानानं चालं खेळली. कमानमारं ला बोलावलं, हा मह्लोजी असा आवरणारं नाही आणि तिसऱ्या बाजूकडं लढत्या मालोजीवर नेम धरंला, तीरं सुटला…उजव्या दंडात घुसला हातातली तलवारं निखळंली…दुसरा तीरं कंठात…दुसरी तलवारं निखळंली…! निशस्त्र झाला मह्लोजी आणि गुळाच्या ढेपेला यौवनी सैन्यं मह्लोजीला ढसलं. अरे! शरीरावरं जागा Read more…

शंभू चरित्रं भाग 40

बघता बघता मुकर्रब खान हाजीरं झाला संगमेश्वरंला आणि मराठ्यांचा माणूसमेळं पहिला आणि कडाडला…”यल्गा रं…!!!” ……”हर हर महादेव”ची आरोळी घुमली आणि बघता लागल्या. झाडा- पानांवरची पाखरं…फड..फड..फड करत उडाली. अरे! काळोखं थरारला, रात्रं थरारली आणि बघता बघता आक्रोश किंकाळ्यांनी परीसरं दुमदुमून गेला. शौर्याची लाट!..लाट!..लाट! अवघं तुफान..तुफान झालं. अरे! एक-एक मावळा झुंजत होता Read more…

शंभू चरित्रं भाग 38

मुकर्रब खानानं आपले पेरून ठेवले होते फितूरं तिथचं. आणि “संगमेश्वरला” शंभर भालायतांसोबत संभाजी राजे “संगमेश्वरंच्या” वाटेनं निघाले…निघाले आणि एवढीच बातमी मुकर्रब खानाच्या कानावर पोहोचवण्यात आली…”संभाजी राजे संगमेश्वरला सरदेसायांच्या वाड्यात मुक्कामाला थांबले”…मुकर् रबला पक्की बातमी, अवघ्या शंभर भालायतांसोबत राजे संगमेश्वरला सरदेसायांच्या वाड्यात आहेत. “नामी संधी आहे लगोलग निघा” आणि मुकर्रब खान Read more…

शंभू चरित्रं भाग 39

मुकर्रब खानानं आपले पेरून ठेवले होते फितूरं तिथचं. आणि “संगमेश्वरला” शंभर भालायतांसोबत संभाजी राजे “संगमेश्वरंच्या” वाटेनं निघाले…निघाले आणि एवढीच बातमी मुकर्रब खानाच्या कानावर पोहोचवण्यात आली…”संभाजी राजे संगमेश्वरला सरदेसायांच्या वाड्यात मुक्कामाला थांबले”…मुकर् रबला पक्की बातमी, अवघ्या शंभर भालायतांसोबत राजे संगमेश्वरला सरदेसायांच्या वाड्यात आहेत. “नामी संधी आहे लगोलग निघा” आणि मुकर्रब खान Read more…

शंभू चरित्रं भाग 36

औरंगजेबानं आदिलशाही जिंकली, कुतूबशाही ताब्यात घेतली, आणि मग! औरंगजेबाला पुन्हा उत्साह आला…”पुरें हिंन्दोस्थान के आलमगीरं होना चाहतें हम!”…हा दख्खन फक्तं खुपतोय त्याला दख्खन! अनुमान तर बदलून घ्यावचं लागलं होतं, त्याला वाटलं होतं “संभाजी” म्हणजे “शिवाचा” नादान तख्तनशील वरीस…बदलला अनुमान. दहापटीनं तापदायक आहे संभाजी शिवाजीराजापेक्षा. अरे! त्या शिवाजी राजांनी कधी “बुऱ्हाणपुरं Read more…

शंभू चरित्रं भाग 37

न्यायासना पाठीमागं “सिंहासन” आणि सिंहासना पाठीमागं “धर्मासन” उभं राहिल्याशिवाय “राजाची” आणि “राज्याची” प्रगती होत नाही हे शंभूराजेंना माहितीये. आणि शंभूराजेंचा कारभार तसाच आहे. पण! हे फितूरं पुन्हा…पुन्हा औरंगजेबाने फितवले. आता उघड्या मैदानात नाही आता काव्यानेच डाव मांडायचा. संभाजी राजे आहेत तेवढे रायगडावरं. रायगडं म्हणजे “गरुडाच्या बस्खनीसारखा”, वाऱ्यालाही जिथं आत शिरता Read more…

शंभू चरित्रं भाग 35

अखेरं औरंगजेबानी आपल्या दरबारीयांना वि किया जाय?” आणि सगळे सरदारं म्हणाले…”हुजूरं! वापस लौट चलते है!” आणि अखेरं औरंगजेबाला महाराष्ट्र सोडवा लागला. शंभूराजेंच्यावर आक्रमण करायची वाट त्यानी बदलली, माघारं घेतली आणि गेला आदिलशाहीवरं. “आदिलशाही” अवघ्या सहा महिन्यांत त्यानं जिंकली. मग वळला “कुतूबशाहीकडं”, “गोवळकोंडा” त्यानं अवघ्या एका महिन्यात जिंकलं. अरे! आदिलशाही जिंकायला Read more…

शंभू चरित्रं भाग 34

शंभुराजे कर्नाटकात गेलेत. कर्नाटक मुठीत घेतंलय. तंजावर पर्यंत पार मराठ्यांनी राज्याच्या सीमा बडविल् ‘त्रिवेंद्रम’, ‘त्रिचनापल्ली’, ‘मद्रास’, कावेरी नदी ओलांडली तो पाषाण कोट जिंकलाय. चेष्टा नाही, ‘आंध्रप्रदेश’, ‘कर्नाटक’, ‘तमिळनाडू’, ‘मद्रास’…कुठंवर-कुठंवर झेप मारली या “सर्जा शंभूराजेंनी”. अरे! कधी रायगड, कधी पन्हाळा, कधी गोवा, कधी जंजिरा, कधी त्रिचनापल्ली, कधी पाषाणकोट……अरे! वाऱ्यासारखा फिरतोय नुसता. Read more…

शंभू चरित्रं भाग 33

संभाजी राजांनी काठावरंच्या नौका बघताच संभाजींची नजरं फिरली…पाहतो तरं काय! आत्तापर्यंत ऐकलं होतं नद्या समुद्राला येउन मीळंतात, पण! इथं उलटं…त्या नावडी नदीला मुकर्रब खानाचा सेनासागरं भेटायला आला होता. काठावरं होता “शिवपुत्रं संभाजी”…चाहोबाजूंनी “संभाजी राजा” रेकला गेला, चाहोबाजूंनी यौवनांच सैन्यं भरलं…मध्ये “संभाजी” आणि “कवी कलश” आणि कडाडला मुकर्रब…”खींचलों तलवारं उसकी!”……पण! तलवारं Read more…

शंभू चरित्रं भाग 32

बघता बघता सेतू तयारं व्हायला लागला पण! समुद्राच्या लाटां सेतू बंधू देईनात,लाकडाचे ओंडके किनाऱ्यावरं टाकू लागल्या,कापसाच् या गाठी बाहेरं फेकू लागल्या. पण! थांबतायत ते “संभाजी राजे” कसले. मोठ्या चिवटपणे काम चालू ठेवलं. ( कधी जंजीऱ्यावरं गेलात न तरं “संभाजी राजांनी” समुद्रात बांधलेला तो पुलं अजूनही दिसतो…दिसतो अजूनही ) दर्या बंधू Read more…

शंभू चरित्रं भाग 31

बघता बघता सेतू तयारं व्हायला लागला पण! समुद्राच्या लाटां सेतू बंधू देईनात,लाकडाचे ओंडके किनाऱ्यावरं टाकू लागल्या,कापसाच् या गाठी बाहेरं फेकू लागल्या. पण! थांबतायत ते “संभाजी राजे” कसले. मोठ्या चिवटपणे काम चालू ठेवलं. ( कधी जंजीऱ्यावरं गेलात न तरं “संभाजी राजांनी” समुद्रात बांधलेला तो पुलं अजूनही दिसतो…दिसतो अजूनही ) दर्या बंधू Read more…

error: Content is protected !!